Yine o eşiğe geldik. Takvim yaprakları son demlerini yaşarken, hava soğuk ama içimiz geçmiş bir yılın muhasebesiyle sıcak. Arka arkaya sıralanmış 365 gün, bir film şeridi gibi gözümüzün önünden akıp geçiyor. Bu, sadece bir takvim yılının bitişi değil, aynı zamanda “keşke” kelimesinin dudaklarımızdan dökülmeye başladığı, hüzünle umudun iç içe geçtiği o tuhaf mevsimdir.
Yılın bu son anlarında, çoğumuz elimizde olmadan, yıl başında hevesle not aldığımız o uzun listeyi zihnimizde açarız. O liste ki; o çok istediğimiz yabancı dili öğrenmek, o bir türlü başlayamadığımız sporu hayatımızın bir parçası yapmak, sevdiklerimize daha çok zaman ayırmak, o kitabı bitirmek ya da sadece daha sakin ve anlamlı bir yaşam sürme sözüyle doluydu. Peki, o liste ne oldu? Birçoğumuz için, hızla akan günlük yaşam, beklenmedik aksilikler, ertelemenin tatlı zehri ve belki de en önemlisi, mükemmeliyetçilik tuzağı nedeniyle o hedefler listenin alt sıralarında, üzerleri çizilmemiş olarak kaldı. Yapamadıklarımız, başarısızlık değil; sadece doğru zamanlama, uygun kaynak ya da tutarlı bir eylem planı eksikliğinden doğan askıya alınmış hayallerdir.
Özellikle kendimize verdiğimiz kişisel sözler, iş ve kariyer hedeflerine göre daha kolay esneyebilir ve bu, yıl sonu pişmanlıklarının ana kaynağıdır. Oysa ki, bitiremediğimiz o romanın ilk bölümü, kaçırdığımız o aile yemeği veya sadece kendimize ayırmayı unuttuğumuz o bir saat, takvimdeki büyük başarılar kadar önemlidir. Bu durum, bize şunu hatırlatır: Hayat, sadece büyük başarı anlarından değil, aynı zamanda küçük, tutarlı çabalardan ibarettir.
Şimdi, yılın bitiş düdüğü çalmadan hemen önce, geriye dönüp bakma vaktidir. Ancak bu bakış, bir suçlama seansı değil, bir öğrenme fırsatı olmalıdır. “Neden olmadı?” sorusu yerine, “Ne öğrendim ki, bir sonraki sefere farklı yapayım?” diye sormalıyız. Belki de çok fazla hedef belirledik, belki de hedeflerimiz “ölçülebilir” olmaktan çok “hayalperest”ti. Yapamadıklarımız, yeni yılda rotamızı belirleyecek en değerli geri bildirimlerdir.
Yeni bir yıl demek, temiz bir sayfa demektir. Önümüzdeki 365 gün, geçmişin hatalarını tekrarlamama, daha gerçekçi, daha sürdürülebilir ve daha insancıl hedefler koyma şansıdır. Yeni yıl hedefleri, zorunlu bir “yapılacaklar listesi” değil, daha iyi bir benliğe doğru atılacak adımların manifestosu olmalıdır. Yeni yılda, belki de büyük projeler yerine küçük alışkanlıklara odaklanmalıyız: Günde 15 dakika okumak, haftada üç gün kısa yürüyüş yapmak, her ay birikim yapmak gibi. Küçük zaferler, büyük motivasyonların kapısını açar.
En önemlisi, yeni yılda kendimize daha nazik olmayı öğrenmeliyiz. Mükemmeliyetçiliği bırakıp, ilerlemeyi kutlamalıyız. Yapılacaklar listesindeki her tik, bizi zirveye taşıyacak basamaklardır. Geçen yılın gölgesi, yeni yılın ışığını söndürmemeli. Yeni başlangıçlar, her zaman heyecan vericidir ve bu heyecan, bizi yapamadıklarımızın ötesine taşıyacak asıl güçtür. Geçmiş yıl bir deneme sürümüydü; asıl oyun şimdi başlıyor.
